Η Βλακεία Μου Έσωσε Τη Ζωή

Πιστεύω στην βλακεία. Αυτήν την πανάρχαια και αγνή μορφή έκφρασης. Το τελευταίο πράγμα
που θα ήθελα απο αυτό το μπλόγκ  είναι το να ακούγομαι σαν editorial περιοδικού με "άποψη".
Αυτό θα το αφήσω σε οοοοοοόλους τους υπόλοιπους που δήθεν-τάχα μου έχουν ψαχτεί και ειναι πολύ super άτομα. Δεν το κάνω επειδή δεν θέλω. Κι εγω έχω μόρφωση, κι εγω την "έχω ψάξει"
και ολες αυτές τις μαλακίες, αλλα βαριέμαι φίλοι μου. Νιώθω καλά μόνο οταν γύρω μου υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν και αγκαλιάζουν την βλακεία που κουβαλάω. Νιώθω άνετα όταν οι γύρω μου είναι και αυτοί βλαμμένοι. Υποθέτω πως αντιλαμβάνεσται πως το να δείχνεις την βλακεία σου δεν σημαίνει πως είσαι ηλίθιος. Αντίθετα, στον δικό μου κόσμο οι ανθρωποι είναι εύστροφοι, έξυπνοι, οξυδερκείς και intellect αλλά μισούν το δήθεν και την υποκρισία. Έτσι βρίσκουν τρόπο έκφρασης και δημιουργικότητας μέσω της βλακείας. Πρεπει τελικά να τα εχεις βρεί λίγο με τον εαυτό σου για να μπορείς να βγάλεις την βλακεία που κουβαλας.
νιώθω άνετα όταν γυρω μου υπαρχουν τέτοια άτομα και όχι άτομα που κρυβονται π΄ισω απο τη μάσκα της (ψεύτο)κουλτουρας και κουλοσύνης. Χαλαρώστε! Πείτε και καμιά κοτσάνα. Και μεις εχουμε και μόρφωση και κουλτούρα αλλα δεν κάνουμε έτσι.